มีนาคม 29, 2017, 12:20:47 PM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน
ส่งอีเมล์ยืนยันการใช้งาน?

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
 
   หน้าแรก   เว็บบอร์ด ดูทีวีธรรมะออนไลน์ ช่วยเหลือ ค้นหา ปฏิทิน เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
หน้า: [1]   ลงล่าง
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ธรรม...กับ...เวลา  (อ่าน 1201 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
เด็กหน้าวัด
เด็กใหม่
นักบุญผู้ใจดี
*****

พลังความดี : 696


เพศ: ชาย
กระทู้: 13275
สมาชิก ID: 1


เว็บไซต์
« เมื่อ: สิงหาคม 26, 2010, 09:58:07 AM »

Permalink: ธรรม...กับ...เวลา
ธรรม...กับ...เวลา

เรื่องเวลานี่...ขอพูดอีกทีนะ...ขอร้องให้ช่วยจำ
ให้เข้าใจให้ดีๆเถอะ มันไม่ค่อยมีใครพูดบ่อยนักหรอก
คนโง่มันว่าเวลาไม่มี สิ่งที่เรียกว่า..'เวลา' ไม่มี
ลมๆแล้งๆไม่มีเวลาไม่ต้องพูดถึง พูดอย่างนี้ก็มี
ลูกเด็กๆที่มันยังไม่รู้อะไร มันก็เอ้อ...นาฬิกาเดินเวลามันก็มี
เพราะนาฬิกาเดิน ภารโรงตีระฆัง มาไม่ทันก็ถูกตี
นาฬิกามันเดิน นั่นคือ...เวลา...เวลา...

ทีนี้สำหรับพุทธบริษัท...เป็นเกียรติยศสูงสุดไหม...?
เป็นพุทธบริษัทนี่ต้องรู้เรื่องเวลา...ต้องรู้เรื่อง..'เวลา'
ว่ามันมีอยู่จริง เวลาๆ คือระยะที่มันมีความต้องการ
จิตมีความต้องการแล้วเป็นระยะไปกว่าที่จะได้ตามต้องการ
จะกี่วันกี่เดือนกี่ปี ไม่รู้ล่ะ..ถ้ามีความต้องการ แล้วยังไม่ได้
ตามต้องการ รออยู่ด้วยความกระหายจนกว่าจะได้ตามความ
ต้องการระยะนั้นน่ะ เรียกว่า...'เวลา' นาฬิกาเดินเหมือนกับวิ่ง

วันคืนเดือนปี ดวงเดือน ดวงจันทร์กำหนดวันเดือนปี
นั่นไม่ใช่เวลา...ถ้าไปถือว่านั่นเวลา จะไม่รู้อะไร..
นั่นมันเป็นเครื่องกำหนดเวลาแล้ว...ที่บัญญัติเป็นวินาที เป็นนาที
เป็นชั่วโมง เป็นวัน เป็นเดือน เป็นฤดู เป็นปี...
นั่นเป็นเครื่องกำหนดเวลา ไม่ใช่ตัวเวลา มันทำอะไรไม่ได้...

ตัวเวลาแท้ๆ คือมันต้องการแล้วยังไม่ได้ตามที่ต้องการ
แล้วมันกัดกินหัวใจนั้น มันกัดกินหัวใจคนที่มีความต้องการนั้น
เวลาคือสิ่งที่กัดกินหัวใจของบุคคลผู้มีความต้องการอย่างใด
อย่างหนึ่งอยู่ นั่นน่ะคือ...'เวลา' ระยะจะสั้นจะยาวเท่าไรมีเครื่อง
วัดกำหนดอย่างนั้นก็ตามใจ นั่นมันเครื่องกำหนดเวลา
มันไม่ใช่เวลา....

แต่ถ้าเวลาแล้วต้องตั้งตนด้วยความอยากกิเลสตัณหา
ลองตั้งต้นความอยากแล้วยังไม่ได้...ยังไม่ได้ ยังพยายามดิ้นรน
อะไรอยู่จนกว่ามันจะได้ พอได้มันก็หยุดไปทีหนึ่ง จนกว่ามันจะ
ตั้งต้นใหม่ เวลานั้นนาฬิกาวิ่งเวลาที่เรานอนหลับที่นาฬิกาไม่เดิน
เราหยุดพักเสีย นาฬิกาไม่เดินพอถึงเวลาทำงานนาฬิกาเดิน
เดินมาก เดินช้าเดินเร็วแล้วแต่ความต้องการมากหรือน้อย...

ถ้าเป็นพุทธบริษัท...ขอให้จำพระพุทธภาษิต เรื่องนี้ไว้สักข้อ...
พระพุทธเจ้าตรัสว่า...'เวลาย่อมกินสรรพสัตว์พร้อมทั้งตัวมันเอง'
ถ้าใครเคยบวชเรียนนักธรรมตรีมาแล้ว จะรู้นะ...
เวลากัดกินสรรพสัตว์พร้อมทั้งตัวเอง เวลามันกัดหัวใจของ
สรรพสัตว์ธรรมดาสามัญผู้ยังมีกิเลสอย่างใดอย่างหนึ่งอยู่
ต้องการๆๆๆ อยู่ เมื่อมีความต้องการก็เกิดสิ่งที่เรียกว่า...
เวลา เวลากัดหัวใจคนนั้นตลอดเวลาเหมือนกัน...

แล้วก็มีพระพุทธภาษิตกล่าวไว้ว่า...'ผู้ใดกำจัดตัณหาเสียได้...
ผู้นั้นกินเวลา'...นี่มันกลับกันอย่างนี้ ผู้ใดไม่มีตัณหา...
คือ ฆ่าตัณหาเสียได้ ผู้นั้นกินเวลา ผู้ใดมีตัณหา มีความอยาก
มีความต้องการ เวลากัดกินผู้นั้น แต่ผู้ใดไม่มีตัณหา หมดตัณหา
เลิกตัณหาเสียได้ ผู้นั้นจะกลายเป็นผู้กินเวลาอย่างตรงกันข้าม
จริงหรือไม่จริง จะสงบกี่มากน้อยสูงสุดกี่มากกี่น้อย...
แท้จริงกี่มากกี่น้อย...ฯ

~หลวงปู่พุทธทาสภิกขุ~
ขอนอบน้อมแด่คุณพระพุทธ คุณพระธรรม คุณพระสงฆ์~




บันทึกการเข้า
หน้า: [1]   ขึ้นบน
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  


บทความและไฟล์ภาพ ในเว็บไซต์แห่งนี้อาจนำมาจากเว็บไซต์อื่นๆ ที่ทีมงานคิดว่ามีประโชยน์ต่อผู้อ่าน โดยให้ผู้อ่านเกิดควมบันเทิง และให้ความรู้ โดยที่เราจะให้เครดิตทุกครั้งที่นำมา หากไฟล์ภาพหรือบทความใด ที่เจ้าของลิขสิทธิ์ไม่ต้องการให้นำมาแสดง โปรดแจ้งมาที่ tumcomputer@hotmail.com ทางทีมงานจะได้นำบทความนั้นออกทันที ขอบคุณครับ


เว็บนี้จัดทำโดย นายสุรัตน์ ศรลัมภ์ และครอบครัว อุทิศบุญให้เจ้ากรรมนายเวร และผู้มีพระคุณ

| HTML Hit Counters
Powered by SMF 1.1.17 | Simple Machines|Copyright © 20010 BY : thammaonline.com
บทความธรรมะรวมเรื่องกฏแห่งกรรมสมาธิ วิปัสนากรรมฐานพลังจิตกระดานถาม-ตอบ Sitemap

Google มาเยี่ยมเว็บเมื่อ กุมภาพันธ์ 28, 2017, 07:39:54 PM